Rejestr Tłumaczy · Poradnik

Jak zweryfikować tłumacza przysięgłego?

Jak zweryfikować tłumacza przysięgłego: urzędowa lista Ministerstwa Sprawiedliwości, numer TP, pieczęć, repertorium i pułapki tłumaczeń zwykłych.

Opracowane przez redakcję Rejestr Tłumaczy na podstawie źródeł urzędowych (Ministerstwo Sprawiedliwości, ustawa z 25.11.2004 r.). Aktualizacja: 29 maja 2026.

Jak zweryfikować tłumacza przysięgłego

Zanim powierzysz komuś tłumaczenie urzędowe, warto upewnić się, że masz do czynienia z prawdziwym tłumaczem przysięgłym, a nie osobą oferującą jedynie tłumaczenie zwykłe. Weryfikacja jest prosta i opiera się na publicznych, urzędowych źródłach.

1. Urzędowa lista tłumaczy przysięgłych

Jedynym wiarygodnym źródłem jest lista tłumaczy przysięgłych prowadzona przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Wpis na nią uzyskuje się po zdaniu egzaminu państwowego przed Państwową Komisją Egzaminacyjną. Jeśli kogoś nie ma na liście, nie jest tłumaczem przysięgłym — bez względu na deklaracje czy doświadczenie.

Tłumacz przysięgły to zawód zaufania publicznego, regulowany ustawą z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz.U. 2004 Nr 273 poz. 2702, z późn. zm.). Uprawnienia nadaje Minister Sprawiedliwości.

Strukturę rejestru i jego zawartość opisujemy szczegółowo na stronie Lista tłumaczy przysięgłych Ministerstwa Sprawiedliwości. Możesz też skorzystać z naszej wyszukiwarki, która porządkuje te same dane według języka i miasta.

2. Numer TP i język

Każdy tłumacz przysięgły ma przypisany numer na liście w formacie TP/nnn/rr (np. TP/123/05) oraz wskazany język uprawnień. Sprawdź, czy numer i język zgadzają się z danymi na liście MS. Uprawnienia są zawsze powiązane z konkretnym językiem — to jeden z najczęstszych punktów, w których ujawniają się nieprawidłowości.

3. Pieczęć (pieczęć urzędowa)

Tłumaczenie poświadczone musi być opatrzone okrągłą pieczęcią tłumacza przysięgłego. Pieczęć zawiera:

  • w otoku — imię i nazwisko tłumacza,
  • w środku — język, w zakresie którego ma uprawnienia,
  • oraz pozycję na liście tłumaczy przysięgłych (numer TP).

Dane z pieczęci powinny być zgodne z wpisem na liście Ministerstwa.

4. Formuła poświadczająca i numer repertorium

Na końcu tłumaczenia tłumacz umieszcza formułę poświadczającą wraz z numerem z repertorium. Repertorium to rejestr, w którym tłumacz odnotowuje każdą wykonaną czynność. Numer repertorium na dokumencie potwierdza, że tłumaczenie zostało formalnie ujęte w ewidencji tłumacza.

5. Forma elektroniczna

Tłumaczenie poświadczone może mieć także formę elektroniczną — tłumacz podpisuje je wówczas kwalifikowanym podpisem elektronicznym (zgodnie z art. 18 ust. 1a ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego). Wtedy zamiast pieczęci weryfikujesz ważność podpisu kwalifikowanego. Szerzej opisujemy to w artykule tłumacz przysięgły online.

Uwaga na „tłumaczenie zwykłe”

Tłumaczenie zwykłe — choćby najlepszej jakości — nie ma mocy urzędowej. Bez pieczęci i poświadczenia tłumacza przysięgłego nie zostanie przyjęte tam, gdzie wymagane jest tłumaczenie poświadczone.

Jeśli nie masz pewności, której formy potrzebujesz, przeczytaj Tłumaczenie zwykłe czy przysięgłe?. Przed zleceniem warto też zapoznać się z poradnikiem Jak wybrać tłumacza przysięgłego? oraz z cennikiem.